De XVIIe en XVIIIe eeuw werden in Le Mans gekenmerkt door de bouw van zowel particuliere hotels als van grote kloosters. In de moderne tijd is Le Mans een actieve en bruisende stad. Uit de industriële bedrijvigheid en de nationale en internationale handel in wollen stoffen en wassen artikelen (kaarsen en artistieke decors, met name voor het Hof van Versailles), ontstaat een deftige burgerij, die mooie particuliere hotels (Cureau, Desportes de Linieres...) bouwen.
Deze periode wordt ook gekenmerkt door een spiritueel herstel van de maatschappij en van de abdijen. De katholieke Hervormingsgeest waait door Le Mans met de oprichting van veel nieuwe religieuze orden. Alleen het klooster en de kerk van Vistandines, de gebouwen van het Oratorium (het huidige Montesquieu lyceum), en de kleine scholen van de Ursulines (het huidige VVV-kantoor) zijn gebouwen die nog getuigen van het verleden, en die tijdens de Revolutie gespaard zijn gebleven.
De Mauristische hervorming van de grote Benedictijnse abdijen werd gekenmerkt door een politiek van totale wederopbouw van kloostergebouwen (Saint-Vincent et la Couture) in volledig klassieke stijl. De abdij van Saint-Vincent, zetel van de Academie voor geestelijke wetenschappen, was gedurende deze hele periode een vooraanstaand middelpunt van literatuur, met in het bijzonder de redactie van de eerste delen van de Franse literatuurgeschiedenis, een oeuvre dat in de eeuwen daarna is voortgezet door Littré en Renan, en vervolgens door de Franse Academie.