In 1686 wordt op de gedempte grachten, onderaan de westelijke vestingmuur, een dreef aangelegd beplant met 4 rijen iepen. Vanaf 1791 maken de oude omheiningen van de Jacobins en van de Cordeliers plaats voor de aanleg van openbare boulevards. In 1811 wordt een groot centraal plein met daaromheen lanen met lindebomen aangelegd. Vandaag de dag heeft dit plein nog altijd zijn landelijke structuur weten te behouden. Bovendien doet het dienst als open forum voor feestelijke stadsevenementen (weging voor de 24 uur, 25e uur van het boek, kermis, Jongerenforum...).



In 1800 worden nieuwe wijken met rechte straten en regelmatige lijnen aangelegd. Binnen het gebied dat zich uitstrekt van de Quiconques des Jacobins tot de avenue de Paris (de huidige avenue Bollée) via de Jardin des Plantes, staan nog altijd prachtige gebouwen en herenhuizen, die verschillende vormen en de bouwstijl uit de eerste helft van de XIXe eeuw vertonen.

In 1842 wordt een theater in Italiaanse Renaissancestijl gebouwd. De gevel wordt in 1959 volledig gewijzigd en het plein moet in zijn geheel worden aangepast om enkele jaren later het Stadsoperatheater en een bioscoopruimte te huisvesten. Het krankzinnigengesticht aan de Gué de Maulny (monumentenlijst, nog altijd een ziekenhuis), werd vlakbij de Huisne in diezelfde periode gebouwd.

De Jardin des Plantes werd in 1855 aangelegd, tien jaar later gevolgd door de aanleg van een 4 ha groot Engels park. De buurgemeenten worden tussen 1856 en 1865 bij Le Mans gevoegd. De stad krijgt daardoor een overvloed aan kleine rijtjeshuizen, die allen beschikken over een moestuintje aan de achterkant, en die hier de "mancelles" genoemd worden.

In 1874 wordt een doorgang gemaakt via de avenue Thiers (huidige avenue du Général Leclerc) om een verbinding te maken tussen het station en het stadscentrum. Ongeveer tegelijkertijd wordt de tunnel door de historische wijk aangelegd als gevolg van steeds drukker verkeer in de richting van Normandië.